Apel obywateli Ukrainy, mieszkających w Polsce do władz RP oraz społeczeństwa polskiego

Polacy, nie wierzcie Janukowyczowi! Nie wzmacniajcie „egipskiej stabilności” na Ukrainie! Apel obywateli Ukrainy, mieszkających w Polsce do władz RP oraz społeczeństwa polskiego Bronisław Komorowski, Prezydent RP Donald Tusk, Premier Minister RP Radosław Sikorski, Minister Spraw Zagranicznych RP W dniach 3 i 4 lutego 2011 r. ze swoją pierwszą oficjalną wizytą przyjeżdża do Polski Prezydent Ukrainy, Wiktor Janukowycz. Wizyta ta niemal zbiega się w czasie z pierwszą rocznicą jego prezydentury. Prezydent Ukrainy będzie przekonywał polskie władze, że pod jego rządami na Ukrainie kwitnie demokracja i że to właśnie on zapewnił stabilizację wewnętrzną na Ukrainie. My, obywatele Ukrainy mieszkający w Polsce, apelujemy do najwyższych władz Polski oraz do całego społeczeństwa polskiego, aby nie wierzyć zapewnieniom W. Janukowycza, że demokracja na Ukrainie nie jest zagrożona. To właśnie rządy Wiktora Janukowycza doprowadziły do kurczenia się demokracji w naszym kraju – w rankingu Democracy Index za 2010 rok Ukraina spadła o 14 punktów, demonstrując największy regres demokracji ze wszystkich krajów kontynentu europejskiego. Także Freedom House w roku 2010 wykluczył ją z kategorii wolnych krajów i przeniósł do tej samej grupy, w której znajdują się Chiny, Rosja, Egipt, Iran i Wenezuela. Reformy, o których głośno opowiada ukraiński rząd Mykoły Azarowa nie poprawiają sytuacji ekonomicznej. Przeciwnie, w rankingach charakteryzujących rozwój gospodarki, Ukraina spada na niższe pozycje. Na przykład, w okresie rządów Partii Regionów Ukraina zeszła z 162. na 164. miejsce w światowym Wskaźniku Wolności Gospodarczej i obecnie zajmuje ostatnie miejsce w Europie. W kraju utrzymuje się wysoki poziom korupcji, a Parlament kontrolowany przez Prezydenta i Rząd wycofuje ustawy antykorupcyjne, ratyfikowane wcześniej w ramach realizacji zobowiązań wobec OECD i GRECO. W kraju zagrożona jest wolność słowa. Mają miejsce coraz bardziej jawne działania władz ukraińskich zmierzające do wprowadzenia cenzury i przejęcia całkowitego wpływu na przekaz medialny. 26 stycznia 2011, mimo zaniepokojenia sprawą znanych działaczy międzynarodowych Vaclava Havla, Lecha Wałęsy, Adama Michnika i innych, w sądzie apelacyjnym podjęto ostateczną decyzję o odebraniu opozycyjnym stacjom telewizyjnym TVI i Kanal 5 dodatkowych częstotliwości. W 2010 roku Ukraina spadła w indeksie wolności słowa organizacji Reporterzy bez Granic o 42 punkty i znalazła się na 131 miejscu. Sytuacja z przestrzeganiem praw człowieka na Ukrainie już wywołuje reakcje za granicą. Między innymi Human Rights Watch w swoim raporcie zwraca uwagę na zwiększającą się presję na ukraińskie media ze strony struktur siłowych oraz na fakty stosowania tortur wobec zatrzymanych. Trwają postępowania karne w stosunku do organizatorów akcji protestu przedsiębiorców w centrum Kijowa. Kilka osób przebywa w areszcie. Władze aktywnie wykorzystują organy ścigania do prześladowania przeciwników politycznych. Wszczęto 18 spraw karnych wobec politycznych konkurentów z poprzedniego rządu. Decyzja Czech o udzieleniu azylu politycznego byłemu ministrowi gospodarki, Bogdanowi Danyłyszynowi potwierdza, że na Ukrainie mają miejsce prześladowania polityczne. Władze ukraińskie posuwają się do zastraszania działaczy organizacji pozarządowych, naukowców, pisarzy, blogerów. Opisane tendencje są bardzo niepokojące i zasługują na odpowiednią ocenę oraz reakcje najbliższego zachodniego sąsiada Ukrainy – Polski. Polska od lat bacznie przygląda się sytuacji na Ukrainie, kolejne rządy RP zrobiły wiele dla zbliżenia Ukrainy z Unią Europejską. Dlatego dziś apelujemy do władz Polski o właściwą ocenę tego, co dzieje się nad Dnieprem i podjęcie stosownych działań wobec Kijowa. Wierzymy, że w stosunku do Ukrainy Polska nie powtórzy błędów popełnionych nie tak dawno w relacjach z autorytarnym białoruskim reżimem Aleksandra Łukaszenki i nie będzie swoją postawą wzmacniać „egipskiej stabilności” na Ukrainie. Rostysław Kramar, adiunkt UW, Tarnopol-Warszawa Oleksij Doroszenko, animator kultury, Kijów-Warszawa Olena Kaplysh, doktorant UKSW, Lwów – Warszawa Rusłan Sałamatin, biolog, Kijów-Warszawa Myrosława Keryk, wykładowca na Uczelni Łazarskiego, Lwów – Warszawa Maria Jakubowycz, nauczycielka, Tarnopol-Warszawa Natalia Riabinska, adiunkt Szkoły Nauk Społecznych im. J. Majki, Charków-Warszawa Olga Popowycz, doktorant PAN Natalia Nechytajlo, socjolog, Kijów-Warszawa Ołena Prusinowska, działaczka organizacji pozarządowych, Kijów-Warszawa Natalija Mosiurczak, studentka, Iwano-Frankowsk-Warszawa Olga Barabasz, filolog, Lwów-Warszawa Natala Łazar, politolog, Czerniowce