به داد مظلومان هندوباور و سیکهـ های افغانستان باید رسید

به گونه‌ی که هموطنان شریف از نشرات رسانه های گروهی و انترنیت آگاه هستند، جامعهء هندوباوران و سیکهـ های افغانستان در پهلوی بسا مشکلات اجتماعی، به دو دشواری حیاتی دست‌وگیربان اند. ۱- محل آتشسپاری میت هندوان و سیکهـ های کابل و دیگر ولایات افغانستان از سوی زورمندان به بهانه‌های غیرموجه و به گونه غیرقانونی به تصروف آمده اند که به گونه دایمی آتشگاه‌ی میت در کابل و دیگر ولایات‌ی‌که شهروندان هندو و سیکهـ در آنها زیست دارند، وجود ندارد و پریشانی عمده و جانکا را باعث گردیده است. در حالیکه اسناد شرعی این محلات هم در دسترس مردم هندوباور افغانستان است حتی دفاتر بلدیه ها نیز از ثبوت این ادعا پر از اوراق و مدارک است ولی مافیای زمین نمی گذارد که حق به حقدار رسد. ٢- کودکان هندوباور و سیکهـ های کابل و دیگر ولایات افغانستان، به بهانه عدم توانمندی ارگان امنیتی در رابطه با تامین امنیت ایشان از چند سال به اینسو مکتب نمی‌روند و از نعمت حیاتی سواد بی‌بهره مانده اند. راه های حل این مشکل توانند چندین تا بود و از امکان هم هرگز به دور نیستند. دولت اسلامی افغانستان بایست از طریق ارگان های امنیتی محلات آتشسپاری را دوباره به صاحبان اصلی شان که جامعهء هندوباوران و سیکهـ های افغانستان هست، با اسناد کلن قانونی واپس گرداند و امنیت مراسم آتشسپاری میت را تامین کند. کودکان هندو و سیکهـ نباید از نعمت سواد دور بمانند تا در آینده مصدر خدمات نیک برای خانواده و جامعه شوند. درست نیست که برای شان مکتب جداگانه تاسیس گردد. ایشان باید همگام با کودکان سایر شهروندان افغانستان درس و تعلیم یابند و با حق مساوی در زندگانی اجتماعی سهم بگیرند. یکی از راه های حل هر دو مشکل به گونه پیشنهادی چنین می‌تواند باشد الف – به منظور انجام دادن مراسم آتشسپاری میت، دولت افغانستان باید در مرکز شهر کابل و دیگر ولایات یک قطعه زمین دولتی را با مدارک قانونی آن به اختیار جامعه هندوباور و سیکهـ افغانستان قرار دهد و یک یک پایه ماشین آتشسپاری میت را از کشور هاییکه دولت افغانستان با آنها روابط همکاری دارد وارد نماید و مصارف آبادانی محل، خرید و راه اندازی ماشین یادشده را متقبل شود. محلاتی به تصرف در آمده را از چنگ زورمندان رها ساخته و آنها را منحیث دارایی عامه و بنا های تاریخی در قید دفاتر محاکم و شاروالی ها گردند. ب- کودکان هندوباور و سیکهـ افغانستان به گونهء دسته جمعی در یکی از مکاتب دولتی نزدیک محل زیست خانواده های این کودکان باید شامل گردند تا اهمیت ایشان آسانتر تامین شده بتواند. کودکان هندوباور و سیکهـ های افغانستان در این مکاتیب در پهلوی دیگر مضامین نصاب تعلیمی، لسان هندی و پنجابی و علوم دینی را مطابق تقسیم اوقات اداره‌ی مکتب در ساعات علوم مذهبی اسلامی، آموختانده شوند. ج- دولت افغانستان وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان را وظیفه بدهد که از طریق رسانه های گروهی گوناگون، صمیمیت و برادری و همزیستی باهمی را تبلیغ کند و ذهنیت های نادرست را که در مورد بازمانده‌گان همباوران دیروز شان به وجود آمده برطرف گرداند.