protest against dissolution of IUMS

ای احتمال بد

ای نردبان شکسته

جداً مصیبتی است

سال بد و تعارف گریه

باز هم به مانند همیشه خبر کوتاه بود و بهت‌آور: روز "جمعه"، هفتم آبان ماه هشتاد و نه، دانشگاه علوم پزشکی ایران منحل شد! ... دردناک‌تر آن که متولی آموزش سلامت در کشور مبنای این تصمیم‌گیری استراتژیک را تنها ابلاغیه‌ی مصوبه‌ی شماره‌ی 677/110 معاونت توسعه‌ی مديريت و سرمايه‌ی انساني "ریاست جمهوری" می‌داند. بهت‌آور این که حتی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز از این تصمیم ناگهانی و شگفت‌آور ابراز بی‌اطلاعی و برائت می‌کند! این ضربه آن چنان هول‌ناک است که دیگر ما را یارای سکوت نیست.

ملت شریف ایران، جامعه‌ی محترم پزشکی،

ما جمعی از دانشجویان، دانش‌آموختگان، اعضای هیأت علمی و کارکنان دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران، تهران و شهید بهشتی، این تصمیم عجولانه مبنی بر "انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران" را تحدید آشکار فضاهای آموزش سلامت در کشور و در تضاد آشکار با قوانین می‌دانیم و بدان معترضیم.

ما معترضیم به:

1) انحلال یک نهاد باسابقه، قدیمی و صاحب هویت آموزشی، پژوهشی و درمانی که با داشتن 16 بیمارستان بزرگ در تهران و سایر شهرستان های این استان، 13 هزار نیروی انسانی، پوشش خدمات بهداشتی بالغ بر شش میلیون نفر از ساکنان استان تهران، رتبه‌ی بالای پژوهشی، دانشجویانی از بالاترین رتبه‌های آزمون سراسری و استادان برجسته‌ی علوم پایه و بالینی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور به شمار می‌رود.

2) نحوه‌ی تصمیم‌گیری در این مورد که ناگهانی، پنهان‌کارانه و بدون مشاوره‌ی متخصصان و مشارکت کادر علمی و اجرایی دانشگاه‌های علوم پزشکی سه‌گانه‌ی شهر تهران و مهم‌تر از این‌ها، در تضاد آشکار با اصل استقلال دانشگاه و قوانین متعدد، از جمله ماده‌ی 49 قانون برنامه‌ی چهارم توسعه در خصوص اختیارات هیأت امنای دانشگاه‌ها بوده است.



3) عدم پاسخ‌گویی و ارایه‌ی دلایل و توضیحات مشخص در مورد علت اخذ این تصمیم از جانب مرجع تصمیم‌گیری پس از انتشار اخبار مربوط

4) آثار زیان‌بار این تصمیم بر کیفیت آموزش و پژوهش علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی: دانشگاه علوم پزشکی ایران همواره در شمار سرآمدترین و قوی‌ترین دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور بوده است. شکی نیست که ایجاد انفکاک و انقطاع مدیریتی منجر به افت کیفیت تمامی فعالیت‌های این دانشگاه خواهد شد. علاوه بر این، وجود چندین دانشگاه برتر علوم پزشکی و ایجاد تنوع و گوناگونی در آموزش، پژوهش، و درمان همواره موجب رشد امر آموزش، پژوهش و بهداشت بوده است.

5) تأثیرات زیان‌بار این تصمیم‌گیری بر دانشجویان در حال تحصیل و ورودی‌های جدید دانشگاه علوم پزشکی ایران که موجب سردرگمی و تأخیر احتمالی در برنامه‌ی تحصیلی آن‌ها خواهد شد؛ هم‌چنین، تأثیرات زیان‌بار این تصمیم بر دانش‌آموختگان دانشگاه علوم پزشکی ایران با توجه به این که سازوکاری برای استیفای اعتبار مدرک اخذ شده‌ی آن‌ها معرفی نشده است.

6) تأثیرات زیان‌بار برای رده‌های مختلف کارکنان بخش‌های آموزشی، پژوهشی، بهداشتی و درمانی دانشگاه که با توجه به محدودتر شدن فضا و فرصت اشتغال و مشخص نبودن جایگاه پرسنلی آنها در ساختار سازمانی جدید دچار زیان‌های جدی معیشتی و از دست دادن حداقل امنیت شغلی خواهند شد.

7) دانشگاه علوم پزشکی ایران دارای 16 بیمارستان در سطح تهران است که بخش بزرگی از خدمات بهداشتی و درمانی تهران را بر عهده دارد و تاکنون این مهم را به شایستگی به انجام رسانده است. در صورت انتقال منابع مشخص نیست که عرضه‌ی خدمات و اداره‌ی این مراکز چگونه ادامه خواهد یافت. با توجه به اهمیت حیاتی خدمات بهداشتی و درمانی و عدم پیش‌بینی تمهیدات لازم برای مدیریت تغییری در این ابعاد عظیم، شکی نیست که تهدیداتی جدی متوجه سلامت گیرندگان خدمات بهداشتی و درمانی خواهد بود که مسؤولیت آن قطعاً بر عهده‌ی مسؤولانی است که اتخاذ این تصمیم را بر عهده داشته‌اند.

ملت شریف ایران، جامعه‌ی محترم پزشکی،

به باور ما ، انحلال یک دانشگاه تنها باطل نمودن یک ساختار مدیریتی نیست. فضای آموزشی تنها با فضای فیزیکی و متصدیانش تعریف نمی‌شود. فضای آموزشی‌ای همچون دانشگاه علوم پزشکی ایران حاصل نزدیک به چهار دهه سرمایه‌گذاری ملی و تلاش‌های ارزش‌مند حرفه‌ای و اجتماعی است. انحلال این فضای آموزشی، پژوهشی و بهداشتی- درمانی تضعیف سرمایه‌ی ملی و حیف و میل بی توجیه بیت‌المال است.

به باور ما، این انحلال در راستای متمرکز کردن مدیریت کنترل بر فضاهای آموزشی صورت گرفته و به احتمال قریب به یقین مقدمه‌ای است بر روندهای حذفی و گزینشی که استادان دانشگاه را هدف قرار داده است.

ما امضاکنندگان این بیانیه، ضمن اعتراض به این تصمیم‌گیری آن را نامعتبر و فاقد مشروعیت مدیریتی و حقوقی دانسته، خواستار بازنگری و لغو فوری آن هستیم
.