Kasacja wyroku promującego rasizm

do Ministra Sprawiedliwości RP pana Krzysztofa Kwiatkowskiego oraz Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej pana Andrzeja Seremeta Szanowny Panie Ministrze, Szanowny Panie Prokuratorze Generalny, Zwracam się do Panów z otwartym obywatelskim apelem o złożenie wniosku o kasację haniebnego wyroku sądu II instancji we Wrocławiu z 15 grudnia 2010 roku, na podstawie którego uniewinniono działaczy NOP i Zadrugi, którzy 21 marca 2007 roku zorganizowali nacjonalistyczną I rasistowską demonstrację we Wrocławiu. Uczestnicy skandowali hasła czystości rasowej, nawoływali do oczyszczenia Polski z Czarnych i, jak to ujął górnolotnie sędzia Robert Zdych w uzasadnieniu uniewinnienia: “Propagując hasło czystości krwi, podkreślali, że stanowić ma to gwarant zachowania w mozaice ras ludzkich, biologicznych cech własnego narodu – jego oryginalnego, niepowtarzalnego piękna” (cytat za Gazetą Wyborczą we Wrocławiu). Uzasadniając mój wniosek przytoczę inny cytat: „Kiedy przyszli po komunistów, nie protestowałem. Nie byłem komunistą. Kiedy przyszli po związkowców, nie protestowałem. Nie byłem związkowcem. Kiedy przyszli po Żydów, nie protestowałem. Nie byłem Żydem. Kiedy przyszli po katolików, nie protestowałem. Nie byłem katolikiem. Kiedy przyszli po mnie, nikt nie protestował. Nikogo już nie było.“ Pastor Martin Niemöller, 1942, Dachau. Wierzę, że człowiek jest tylko tym, kim jest i odpowiada przed Bogiem i własnym sumieniem jedynie na zasadzie indywidualnej, a nie rasowej, klasowej, religijnej. Ale mam poczucie odpowiedzialności za przyszłość, wynikającej z doświadczeń przeszłości. Dlatego nie potrafię pozostać obojętny wobec precedensu, z którym mamy do czynienia we Wrocławiu. Dlatego wzywam do kasacji tego szkodliwego orzeczenia sądu RP. Wyrok wrocławskiego sądu jest nie tylko szokujący, ale i niezwykle szkodliwy. Pokazuje, że nie tylko mamy w Polsce narodowców, rasistów i innych szkodników społecznych, ale co znacznie gorsze, mamy w aparacie państwa ludzi, które te poglądy wspierają. Nie mogę przecież przyjąć tezy, że sędzia Robert Zdych, jest głupi i nie rozumie prawdziwych intencji organizatorów tej demonstracji. Absolwent prawa miał przecież w swoim curriculum zajęcia zarówno z doktryn politycznych jak i historii prawa, o logice nie wspominając. O pełnej świadomości uwarunkowań ideologicznych świadczy choćby część orzeczenia sądu : powołanie się na twórcę koncepcji rasowej Artura de Gobineau (1816-1882) i jego „Szkice o nierówności ras” oraz W.H. Chmberlaina, który zaadoptował pseudonaukowe teorie Francuza dla potrzeb niemieckiego nazizmu, uzupełniając je, co ważne i tragiczne w skutkach, zajadłym antysemityzmem. Powołując się na te źródła sędzia Robert Zdych odkrywa swoje prawdziwe intencje – skoro zalicza powyższych autorów do „klasyki francuskich i angielskich XIX i XX wiecznych doktrynerów” i nie widzi nic złego w powoływaniu się na ich poglądy, ergo akceptuje ich rezultat w postaci prześladowań i ludobójstw dokonanych przez wyznawców tej doktryny. Doktryny te stworzyły stereotyp – rasa indoeuropejska, a w niej rasa nordycka – miały szczególne predyspozycje moralne i intelektualne by rządzić rasami podlejszymi – słowiańską i innymi białymi, rasą żółtą, i w końcu “najpodlejszą” rasą czarną. Doktryny te stworzyły narzędzia prześladowań i mordów. Dziwię się więc, że sędzia R. Zdych z taką lekkością intelektualną przyznaje tej ideologii prawo istnienia i propagowania jej w Polsce. Czyżby nie pamiętał, że trzy miliony Polaków zabito w imię tej ideologii? Czy nie wie, że kolejne miliony były niewolnikami w III Rzeszy? O holokauście nie wspominam, bo jak wnioskuję z uzasadnienia wyroku, dla naszego antybohatera nie jest problem. A może sam marzy o powrocie „niemieckich panów” i podporządkowania naszej „podłej” słowiańskiej rasy ich wyższym moralnym i politycznym celom? Nie sądzę. A jednak wyrok przez niego wydany w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej otwiera drogę promocji ideologii segregującej ludzi na lepszych i gorszych, takich których kod DNA nie powinien mieszać się z ich „lepszym”. A to już proste naruszenie konstytucji RP – bo oznacza to, że czarnoskóry obywatel RP nie ma prawa obcować z czystą rasowo, cokolwiek to oznacza, Polką, po to by nie zanieczyścić niepowtarzalnego piękna „naszej rasy”. To znaczy, że np. poseł Godson, Panie Ministrze i Panie Prokuratorze Generalny jest obywatelem gorszej kategorii, czyli że racja jest po stronie skandujących hasła „Czarni z Polski precz”, „Polska cała tylko biała”, Biała siła, czarna kiła” i że poseł Godson precz do Afryki, do jego „cywilizacji bambusa i buszu”. To mnie przeraża. To oznacza, że Polska przestaje być Rzecząpospolitą obywateli, a staje się własnością jakiś upiorów, neonazistowskich lub neosłowiańskich zombi (pojęcie równie abstrakcyjne jak pojęcie czystości rasy). Ja się na to nie godzę. Uprzedzenia zastępują nam myślenie. Jak słodko zwalniają nas z konieczności brania odpowiedzialności za czyny i słowa. Słowa zabijają. Taki jest mechanizm wszystkich ludobójstw – zróżnicowanie wartości ludzi względem siebie pod względem rasowym, wyznaniowym czy płciowym prowadzi wprost do dehumanizacji tego „gorszego”, co powoduje zadziwiającą lekkość zadawania cierpień – najpierw wykluczenia społecznego, prześladowań, a potem eliminacji fizycznej. Proces zabijania nie zaczyna się od fizycznego aktu – on się staje w głowie kata. A katem może być każdy – nie ma tu reguł, przyzwoitość i cnoty przy (nie)sprzyjających okolicznościach mogą nas opuścić. Dlatego tak ważne jest byśmy byli wyczuleni na początki tego mechanizmu w społeczeństwie i w nas samych. Ten test własnego sumienia nie jest jednorazowy i wymaga stałego wysiłku intelektualnego, co nie jest łatwe – sam wiem ile mnie to kosztuje i jak często go sam ten test „oblewam” powodowany uprzedzeniami, pychą, złością lub strachem przed „innymi”. Jednak stawką w tym egzaminie jest ludzkie życie – zarówno w wymiarze fizycznego istnienia, jak i w wymiarze cierpień psychicznych. Stawką jest też nasze państwo, które wyśniliśmy, wymarzyliśmy i wywalczyliśmy między konstytucją 3-maja a rokiem 1918 i gdzieś między wrześniem 1939 a czerwcem 1989. Dziś musimy sobie powtarzać – Polska jest taka jacy jesteśmy my – jeśli pozwolimy sobie to Państwo zepsuć, to tylko dzięki naszej bierności, a nie dlatego, że ktoś nam je siłą zepsuł. To jest wymiar obywatelski tego wyzwania. Stawką jest także przyszłość naszych dzieci i nas samych, model społeczeństwa, w którym przyjdzie nam żyć - to wymiar osobisty. W kontekście uniwersalnym - sumienia i religii to wyzwanie znacznie poważniejsze, bo ceną tego wyzwania jest nasze zbawienie. Dlatego zwracam się z odezwą o kasację haniebnego i szkodliwego wyroku, który zapadł we Wrocławiu. Mam nadzieję, że się do niego odniesiecie Panowie z właściwą Wam troską o nasze wspólne dobro jakim jest Polska.