NE ZELIM DA SE BETONIRAJU BOCARI

Grad se razvija istim tempom kojim je tavorio tokom mracnih 90ih. Svakodnevno nicu novi sadrzaji , koji od podgoricke palanke prave Metropolu. Novi mostovi , bulevari , nove zgrade , infrastruktura

Medjutim , to nije dovoljno . Razvoj se ne moze mjeriti prostom izgradnjom , vec on mora biti u funkciji isticanja prirodnih ljepota grada i onih mjesta koja ga cine posebnim i razlicitim od drugih gradova (nije li on glavni grad Ekoloske drzave , Crne Gore ?)

Klub Bocara je jedno od tih mjesta . Mjesto porinuto u podnozju Gorice , vec dugo vremena predstavlja mjesto odmora i druzenja razlicitih generacija iz uzarenog betonskog centra , kao i okupljaliste izgnanika iz komercijalizovane nocne ponude glavnog grada .

Zajedno sa zgradom u kojoj su se nekad nalazile redakcije nezavisnih medija kao sto su Omladinski Grafiti , Antena M , Monitor predstavlja neku vrstu spomenika urbanog otpora ludilu 90-ih . A tom prostoru je namijenjena najgora moguca sudbina : betoniranje i zaborav .

Od Vas se ne trazi da vodite revolucije i proteste . Od Vas se ocekuje da se potpisom ove peticije pridruzie grupi koja ne zeli da cutke predje preko gasenja jos jednog od simbola Podgorice iskljucivo zbog toga sto on nije profitabilan . Jer ako nam profit postane jedino mjerilo , sta je sljedece ? Pretvaranje Sahat kule u stub sa liftom i restoranom na vrhu ?

Da li cemo uspjeti da spasimo Bocare ? Ne znamo dok ne probamo . Ali ono sto svakako moramo uraditi moramo vjezbati da glasno saopstavamo ono sto mislimo . Umjesto da cutimo , i onda se okurazimo kad sve prodje .

Jer , zaista bi bio truo osjecaj da za jedno 20-ak godina opet sjedimo i ispijamo te kafe , ne radeci nista , a svemu nalazeci manu i shvatimo da je grad nepovratno promijenjen i da je izgubio svoju dusu .
Je li neki problem reci NE ZELIM DA SE BETONIRAJU BOCARI ?!